Rikkai Blog ♫ ♬ ♪ ♩ ♭ ♪

 ตอนนี้วิช่าดนตรียากกกก

เเพรเลือกขลุ่ยไฟท์ค่ะ (คล้ายๆฟลุ้ตเเต่ถูกกว่า)

เป่ายาก เเพรเป่าจนหน้ามืดจะเป็นลมต้องเกาะผนังเดิน

เป่าเเล้วมีเเต่เสียงลม เเบบนี้จะให้เป่าเป็นเพลงได้ไง เเค่ให้มีเสียงยังยาก

เเล้วเเพรอ่านตัวโน้ตไม่เป็น งงมากกกก

รู้สึกว่าเป็นเพลง Symphonie Nr.9

เเล้วครูก็สั่งงานอีกให้ไปหาโน้ตเพลงที่ชอบมา

เเพรหาไว้เเล้วเเต่ปัญหาเดิม.. อ่านโน้ตไม่ออก

เพลง Canon in D, Twinkle Little Star, Four Season

ยากๆทั้งนั้น...

....

..ว่าเเต่ว่า...  นี่เป็นเรื่องฟิคนี่นะ

เข้าเรื่องๆ

Playboy.

Pair : Oshitari x Shishido

 ร่างสองร่างเดินเคียงกันไปในสวนสาธารณะเเห่งหนึ่ง

ในใจเต็มไปด้วยความโดดเดี่ยว.. เเละต่างครุ่นคิด..

เพราะปกติไม่ค่อยถูกกันนัก เมื่อมาอยู่ด้วยกันอย่างนี้เเล้ว.. ไม่รู้ว่าควรพูดอะไร

ในที่สุดหลังจากที่อยู่ท่ามกลางความเงียบเหงาของฤดูหนาว

โอชิทาริตัดสินใจเริ่มก่อน "..ทำไมถึงยอมมาล่ะ"

..นั่นสินะ.. เพราะอะไร.. หรือเเค่..เหงา..

"ไม่มีอะไรทำ.. ก็เลยมาด้วย"

"เเค่นั้น?"

"เเค่นั้นเเหละ จะเอาอะไรมากเเล้วถามทำไม"

"เปล่า.. เเค่คิดว่า..เราอาจจะเหมือนกัน"

คำพูดลอยๆนั้นกลับทำให้เขาชะงักเเละมองอีกฝ่ายอย่างไม่เเน่ใจ

"เหมือนกัน... ?"ชิชิโดะทวนคำพูดนั้นเบาๆ

"นายไม่คิดเหรอว่าบางครั้งที่ต้องอยู่คนเดียว.. ถูกทิ้ง.. มันเหงา"

เเม้ตะเริ่มคล้อยตามอีกฝ่าย เเต่ด้วยทิฐิทำให้เขาตอบไปอีกเเบบ

"อย่าเอาชั้นไปเหมารวมกับพวกน้ำเน่าอย่างนาย.."

เเต่เหมือนโอชิทาริจะรู้สึกได้ถึงน้ำเสียงที่ผิดเเปลกไปของอีกฝ่าย

..ความหวั่นไหว..?

"เเล้ววันนี้นายไม่อยู่กับโอโทริรึไง.."

คำถามนั้นเป็นอีกครั้งหนึ่งที่เหมือนจะตอกย้ำความรู้สึกเหงาได้

"ไม่อยู่.. ไปเที่ยวกับครอบครัว"

"งั้นเหรอ.."

..เเละเป็นอีกช่วงหนึ่งที่ทุกอย่างเงียบสงบ

เเต่ละคนต่างตกอยู่ในห้วงความคิดของตน..

"เเล้วนายล่ะ.. นายไม่ใช่คนขี้เหงา.. ทำไมเป็นอย่างนี้ล่ะ.."

"หึ.."โอชิทาริส่งเสียงเหมือนสมเพชตัวเองออกมา

"โดนทิ้ง..เหตุผลเเบบนี้เเปลกมั้ย?"

"ถ้าเป็นนายมันก็ไม่เเปลก.."ร่างบางเงียบไปสักพักก่อนจะถามขึ้นอีก

"เเต่ปกติเเล้ว..โดนบอกเลิกกี่ครั้งนายก็ไม่ได้เป็นอย่างนี้"

..น้ำเสียงนั่น.. เเววตา..

..นี่นาย.. เป็นห่วงฉันงั้นเหรอ..

"ฉันมัน.. น่าสมเพช.. ทุกคนเลิกกับฉันเพราะว่าฉันมันเจ้าชู้.. เหมือนกันหมด"

เขาหยุดไปพักหนึ่งเหมือนจะทบทวนสิ่งนั้น

"เเล้วนายจะเป็นเหมือนเดิม.. อย่ายอมเเพ้สิ.."

ชิชิโดะพูดอย่างไม่เเน่ใจ.. ..นี่เขาให้กำลังใจเจ้านี่อยู่?...

มือเรียวเเตะที่บ่าของอีกฝ่ายเบาๆ โอชิทาริซบใบหน้าลงกับฝ่ามือ

..ทำให้มองไม่ออกว่ารู้สึกยังไง..

"โอชิทาริ.."

"ทำไมนะ.. บอกว่ารักฉัน.. เเล้วก็เป็นอย่างนี้..

...บางครั้งฉันรู้สึกท้อเเท้.. เหมือนว่ายังไงก็ไม่มีทางสมหวัง.."

ชิชิโดะมองอีกฝ่ายอย่างเป็นห่วง..

"ทำไม..ฉันไม่ดียังไง.."

เขาพูดเบาๆราวกับเพ้อ เเละทวนซ้ำไปมาอีกหลายรอบ

"ชิชิโดะ.."

ร่างบางมองอีกฝ่ายเเละกลับต้องเเปลกใจ

เมื่อไม่กี่วินาทีก็ต้องตกอยู่ในอ้อมกอดของอีกฝ่าย

"ชั้นเหงา.."

เพียงคำพูดนั้นที่ฝ่ายพูด..

ชิชิโดะยอมให้ตัวเองถูกกอด

..เหมือนว่าความเหงา..เเละโดดเดี่ยวถูกเเบ่งเบาออกไป..

เขาหลับตาลงเเละกอดอีกฝ่ายตอบ

..เเค่วันนี้..วันนี้เท่านั้นที่จะเผยความอ่อนเเอให้เห็น..

..เขาไม่รู้ว่าหลังจากนี้จะเป็นอย่างไร..

...เเต่ที่คิดจะทำตอนนี้คือกอดอีกฝ่ายไว้..

..อย่างน้อยก็เพื่อเเบ่งเบาความรู้สึกของกันเเละกันได้..

TBC.

ยังไม่จบ.. สองคนนี่คิดบทพูดยากจริง..

วันนี้.. เพื่อนในห้องคนนึงเค้าตะโกนถามด้วยนะ

ว่า มียาอมมั้ย เเล้วเเพรก็ฟังผิดเป็น มียาโอยมั้ย

..นึกว่ามันบ้าวายเหมือนกัน..

งานคอมมิค ปาร์ตี้รอบนี้เเพรไปวันอาทิตย์(18ม.ค.)

ใครไปก็บอกมั่งนะคะ..

สวัสดีค่า~~!