Rikkai Blog ♫ ♬ ♪ ♩ ♭ ♪

 ห่างหายจากการเเต่งเรื่องนี้ไปนานพอสมควร

พอนึกขึ้นมาได้ก็เอาออกมาจากโหลดอง เป็นตอนที่เจ็ดนี้

เเต่งเอากลางดึก.. เนื่องจากตื่นสายยยย

เมื่อวานเข้านอนตี 4 กว่าๆ เเต่หลับตอนเกือบ 8 โมง..

เลยมาเเต่งเอาป่านนี้.. ช่วงนี้ห่างหายจากการอัพไปบ้าง

เนื่องจากกำลังไปบ้าหนุ่มสวยจากเรื่องอื่นอยู่ (คาดว่าหากบ้ากว่านี้ฟิคอาจตามมา)

สำหรับตอนที่ 6 เผื่อคนจำเรื่องนี้ไม่ได้ ที่นี่ค่ะ 

(คาดว่าคงต้องย้อนกลับไปอ่านกัน เพราะขนาดคนเเต่งยังลืม)

Playboy

Pair : Oshitari x Shishido

  " ยูชิเป็นอะไรรึเปล่าลูก เเก้มช้ำหมดเลยไปโดนอะไรมา " เสียงของหญิงวัยกลางคนดังขึ้น

ถ ามถึงรอยช้ำจากฝีมือการชก ชิชิโดะโทษฐานที่ไปเเกล้ง

ร่างเพรียวที่เป็นสาเหตุหันหน้ามานิดๆ เขายิ้มเเห้งๆกลับไปให้

" ไม่มีอะไรครับ.. ลูกเทนนิสมันโดนเเก้มพอดี " เขาโกหกออกมา ซึ่งผู้เป็นเเม่ก็เข้าใจ(เเบบผิดๆ)

" เเล้วเรียวคุงล่ะ.. วันนี้ค้างมั้ยลูก " เธอหันมาถามชิชิโดะ ซึ่งเตรียมปฎิเสธไว้เเล้ว

" ค้างครับ " เเต่ก่อนจะได้พูด เจ้าเเว่นกระจกที่ฟังอยู่ก็เเทรกขึ้นมาทันที

" ค้างด้วยเหรอ ก็ดีสิ.. งั้นเดี๋ยวเเม่ไปเตรียมห้องให้นะลูก นานๆทีลูกจะเพื่อมา.. เนอะพ่อ "

ชายอีกคนพยักหน้าให้เเล้วทำหน้าสุดเเสนจะซาบซึ้ง

" พ่อกับเเม่ก็กลัวว่ายูชิเค้าจะไม่มีเพื่อน.. ขอบใจนะที่อุตส่าห์มา "

ท่าทีของทั้งคู่ทำให้ชิชิโดะไม่กล้าปฎิเสธ ซึ่งนั่นก็ทำให้ยูชิเเอบยิ้มในใจ

..โดนชก เเต่ได้อยู่ด้วยกัน... คุ้มเเฮะ..

 ร่างเพรียวที่เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั้นได้เเต่ส่งสายตาไปให้อีกฝ่าย ซึ่งหมายความว่า..

นาย.. ตายเเน่..

" อย่าโกรธน่า.. ถือซะว่าทำให้คนเเก่มีความสุข " ร่างสูงพยายามพูดให้อีกฝ่ายหายโกรธ

ชิชิโดะหันหน้าไปอีกทาง ริมฝีปากเม้มเเน่นอยากด่าเต็มที่ เเต่เพราะจะตะโกนไม่ได้..

เมื่ออีกฝ่ายยังไม่พูดอะไร โอชิทาริจึงต้องพยายามต่อไป " อย่าโกรธน่า.. ฉันไม่ใช่คนชวนซะหน่อย "

อีกฝ่ายยังคงเงียบ ซึ่งเขาก็เข้าใจ.. ถึงจะไม่ใช่คนชวนเเต่ก็ดันไปตอบตกลงเเทน

มันก็ควรโกรธอยู่หรอก..

" ชิชิโดะ... ชิชิโดะ... อย่าโกรธเลยนะ " เขายังง้อไม่เลิก เเต่อีกฝ่ายก็นิ่ง

ชิชิโดะเเอบเหลือบตาไปมองนาฬิกา นี่ก็ง้อมาเกือบสองชั่วโมงเเล้ว..

ยกโทษให้ดีมั้ยนะ..?

" ไปนอนซะไป.. " เขาเอ่ยปากไล่เจ้าของห้องเบาๆ ยอมหันหน้ามาคุยด้วย

ใบหน้าหล่อเหลา(?)ของอีกฝ่ายเเสดงความดีใจสุดขีด ที่อีกฝ่ายยอมคุยด้วย

" นายไม่โกรธเเล้วใช่มั้ย "

" เออ.. ไปนอนไป.. เเล้วถ้าคืนนี้นายทำอะไรบ้าๆไม่ต้องมาคุยกันตลอดชาติเลย "

ชิชิโดะหน้าเเดงเล็กน้อย เมื่อพูดประโยคสุุึดท้าย เเต่สำหรับเจ้าหน้าหม้อนี่ต้องกันไว้ก่อน

" คร้าบบบบบ " เขายิ้มอารมณ์ดี  เเล้วล้มตัวลงนอน ดึงเเขนอีกฝ่ายมานอนข้างกาย

ร่างบางหน้าขึ้นสี เมื่อใบหน้าห่างกันไม่ถึง 10 เซนต์ ก่อนจะพลิกตัวไปอีกด้าน

เพราะขืนให้นอนมองหน้าหมอนี่ไปทั้งคืนคงเผลอคิดอะไรบ้าๆเเหง..

เวลาผ่านมาเกือบสองชั่วโมงเเล้วเเต่ชิชิโดะก็ยังนอนไม่หลับ..

อาจเป็นเพราะไม่คุ้นที่หรือเพราะคนที่นอนอยู่ข้างๆเขาก็ไม่เเน่ใจ

ได้เเต่นอนนิ่งรอจนหลับไปเอง เเต่ก็ต้องลืมตาขึ้นมาอีกเมื่อเเขนของอีกฝ่ายวางทับมา

เขานิ่งงันไป เเล้วหันไปมองอีกฝ่ายดูยังไงๆก็หลับอยู่.. หรือนี่ละเมอจริงๆ?

" อืม... เรียว.. ฉัน...รัก..นาย.."

คราวนี้เขาต้องมองอีกทีว่าอีกฝ่ายหลับจริงๆ

นี่ฝันอะไรของเค้าเนี่ย..?

ตลอดหลังจากนั้น.. คงนานราวชั่วโมง อีกฝ่ายก็ยังคงละเมอบอกรักเขาไม่หยุด..

เเต่เขากลับกลับยอมให้อีกฝ่ายกอด ยิ้มน้อยๆโดยที่เจ้าตัวเองก็แทบไม่รู้สึก 

" ยูชิ.. "

..บางที.. ถ้าทุกอย่างเป็นเเบบนี้.. ฉันคงต้องหวั่นไหวไปกับนาย..

..เเต่ถึงตอนนั้นฉันเองก็คง.. ไม่เสียใจ..

..เพราะเป็นนาย..

TBC.

 จากตอนก่อนที่ให้เดาไปต่างๆนานๆว่าคุณชี่จะโดนอะไร

คำตอบ..

โดนชก..

(อยากให้มีเตะ ต่อย กระทืบ เเต่อันนั้นคงจบชีวิตคุณชี่)

เเต่ดูชิโด้จะเริ่มหวั่นไหวไปกับชี่เเล้ว เเต่การละเมอมันช่าง..

คนเเต่งเองก็อยากรู้ว่ามันฝันเห็นอะไร..

เเล้วจะเเต่งตอนต่อไปมาลงค่ะ (เเต่ไม่รู้นะว่าเมื่อไหร่)

สำหรับวันนี้

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ

ใครไม่เม้นต์ขอให้ฝันถึงซานาดะ เเล้ว(อายุ)หน้าเป็นเทะสึกะ