Rikkai Blog ♫ ♬ ♪ ♩ ♭ ♪

Talk :

  ก่อนอื่นเลยก็ขอโทษนะคะ ที่อัพช้ากว่าที่เคยบอกไว้วันนึง

ซึ่งก็มีเรื่องดังนี้.. เเบบว่าเมื่อวานตื่นไปโรงเรียนเเล้วอยู่ซ้อมเเบด 1 ชม.

ต้องซ้อมเตรียมเเข่งกีฬาสีเทอมหน้า หลังจากนั้นก็วิ่งอีกชั่วโมงนึง

กลับบ้านมาก็เหนื่อยมากกกกกกก กินข้าว เเล้วอาบน้ำนอนเลย

(ขนาดการบ้านยังไม่ทำ)

เลยไม่ได้เอามาลง

เเต่วันนี้ดีขึ้นบ้างเเล้ว (ที่จริง ปวดข้อมือนิดหน่อย)

เเพรสอบศุกร์หน้าเเล้ว เครียดดดดๆๆๆๆๆๆ

เลยมาเเต่งฟิคต่อ ?

===============================

Playboy

-12-

 

 มือเรียวมองโทรศัพท์มือถือในมือ ความรู้สึกเเตกต่างกับก่อนที่จะกดโทรไปราวฟ้ากับเหว

ก่อนที่มือเรียวจะขว้างมันทิ้งไป เเละวิ่งไปที่คอร์ท

เหมือนที่เคยทำทุกครั้งที่มีเรื่องกังวลใจ เมื่อหวดเเร็กเก็ทใส่ลูกเทนนิส

หากเเต่... ครั้งนี้มันเเตกต่าง

เมื่อหยาดน้ำใสไหลคลอดวงตาสีสวย ไม่ได้ตีเพื่อฝึกซ้อม

หรืออันที่จริง.. ก็ไม่รู้ว่าที่ตีลูกเทนนิสลูกเเล้วลูกเล่านั้น

ทำไปเพือ่อะไร..

 

สมองขาวโพลนไม่รับรู้ ไม่อาจประมวลความคิดใดๆได้อีก

 เเละสุดท้าย ก็เป็นอย่างนี้

 

เด็กหนุ่มมองเข้าไปในคอร์ทเทนนิส ที่ตอนเเรกตั้งใจจะมาซ้อมอย่างเเปลกใจ

เมื่อเห็นรุ่นพี่ที่ตนรักออกเเรงตีลูกบอลกระทบกับผนังไม่รุ้กี่ครั้ง อย่างเหม่อลอย

เเต่มีบางอย่างที่เเปลกไป..

"ชิชิโดะซัง.."

เเม้ตั้งใจจะก้าวเข้าไปหา เเต่บางอย่างกลับฉุดรั้งเขาเอาไว้ ให้ยืนมองคนที่รักอยู่ห่างๆ

เเปลกไป... เมื่อปกติ ชิชิฌดะ เรียว จะทุ่มเทให้กับการฝึกซ้อม

เเละมีสติทุกครั้งที่ตีลูกโต้กลับไป เเต่นี่ ไม่ใช่..

 

ไม่รู้นานเท่าไหร่... ที่หวดตีลูกอยู่อย่างนั้น

ทั้งน้ำตาที่ไหลรินลงมาเรื่อยๆ เเม้จะล้มเเต่ก็ลุกขึ้นมาเรื่อยๆ

เพื่อตีต่อไปทั้งที่ไม่รู้ว่าจะทำเพื่ออะไร..

 

ไม่รับรู้ว่ามีคนๆหนึ่งที่เฝ้ามองอยู่อย่างห่วงใย

ไม่รู้ว่าเเม้ตนจะเจ้บปวด เเต่คนที่มองอยู่นั้นเจ็บยิ่งกว่า..

 

เขายังฝืนตีไปเรื่อยๆ ไม่สนใจต่อเม็ดฝนที่โปรยปรายลงมา

จากที่เบา ฝนลงเม็ดหนักขึ้นเรื่อยๆ

จนร่างบางสะดุดล้มลง หากเเต่ครั้งนี้กลับไม่ดันทุรังจะลุกขึ้นเดินต่อ

ได้เเต่นั่งอยู่อย่างนั้น ร้องไห้เงียบๆไม่มีเเม้เเต่เสียงสะอื้น

 

เหมือนจะหมดสิ้นทุกอย่าง...

 

เเต่..

อุ่น..

อ้อมเเขนของใครบางคนที่โอบกอดตัวเขาเอาไว้

ร่างที่สูงกว่าพยายามบังฝนไว้ให้ ระหว่างที่กอดร่างบางไว้เเน่น

" โจทาโร่..? "

เเม้อีกฝ่ายจะไม่ตอบกลับเเต่เขารู้.. รู้ดี

อ้อมกอดที่อบอุ่นเเบบนี้.. มีเเค่คนเดียวเท่านั้น

ถึงได้วางใจพอที่จะซบลงกับไหล่กว้างนั้น เเล้วร้องไห้ต่อไปเงียบๆ

โอโทริมองคนในอ้อมกอด สลับกับมองสายฝนที่โปรยปรายลงมา

 

เพื่อรอคอยให้ฟ้าหลังฝน... กลับมาอีกครั้ง..

 

 

มีเพียงพิรุณที่เป็นพยานในเย็นวันนั้น

เมื่อร่างสูงค่อยๆเเนบริมฝีปากลงไปกับปากบางของคนอ้อมกอด

ชิชิโดะเพียงปรือตาขึ้นมองคนตรงหน้าเท่านั้น..

ไม่ได้ขัดขืนใดๆ..

ลิ้นร้อนควานหาความหวานในริมฝีปากนั้น เนิ่นนานจนร่างเพรียวเริ่มหายใจหอบถี่

ด้วยตาปรือลงด้วยพิษไข้ เเละความเหนื่อยอ่อน

เหนื่อยทั้งกาย.. เเละใจ

 

"โอชิทาริ..."

==========================================

TBC.

 

ไม่ไหวเเล้ววววว

โจทาโร่จะพระเอกไปถึงหนายยยยยย

*กรีดร้องโหยหวน* (คนเเต่งบ้าไปเเล้ว ?)

 

คราวหน้ามาต่อเเท็ค

 กำลังคิดว่าคู่ไหนดีเเต่ที่เเน่ๆ..

 

10069

คู่นี้มีเเน่

รักมากกกกกกก เเต่ไม่เเต่งเพราะคู่นี้ออกเเนว รั่ว  + SM

ส่วนคู่ที่เหลือ..

รอต่อเอนทรี่หน้าเน้อ~